Hoop en acties voor 2019

December de laatste maand van het jaar, tijd om terug te kijken en vooruit te kijken. We kijken in onze drukke tijden vooral vooruit, dus voor deze laatste blog van het jaar deel ik graag mijn ervaringen van 2018 evenals hoop en acties voor 2019.
De grootste indruk is en blijft Zuid-afrika, land rijk aan contrasten. Wat bleef me het meeste bij? Natuur, eenvoud en menselijke warmte en veerkracht.
We vertrokken (zoals vaak) met een race tegen de tijd, om werk-en privézaken toch enigzins op orde achter te laten. Bovendien was de voorbije periode ook emotioneel stresserend geweest, we moesten afscheid nemen van een aantal mensen en mijn partner en ik zaten met veel vragen over de toekomst. We konden een adempauze en nieuwe inspiratie dus goed gebruiken. Onze eerste stop was Mount Sheba, midden in de natuur en het groen. Uitvalbasis voor God’s Window.

God’s Window

Of je dichter bij God komt, weet ik niet, maar toch zeker dichter bij jezelf. Ik voelde me nietig en deel van het geheel.
Tweede stop Thornybush Game Reserve, bij Kruger Park. Al op de weg erheen vielen we van de ene verrassing in de andere : giraffen, wrattenzwijnen,…
We werden warm onthaald. 4 Dagen lang, trokken we ’s morgens en ’s avonds op safari. Het was telkens een avontuur, vol verrassingen. Onze gidsen straalden liefde voor hun vak en voor de natuur uit. Temidden van de natuur en oog in oog met de dieren, besef je (weer maar eens) je nietigheid, maar ook je verantwoordelijkheid als mens.

Luipaard in Thornybush

Om die mooie plekjes en onze planeet te bewaren, is elke stap en elke actie belangrijk. Nu wordt er bij ons thuis al bewust gesorteerd, gerecycleerd, tweedehands aangekocht, kraantjeswater gedronken en minder vlees/vis gegeten. Anderzijds reizen we vaak met het vliegtuig. Dus heb ik niet gewacht tot 2019, ik zoek nu op via ecosia. Opzoeken en bomen planten lijkt me een win-win. We kopen nog  bewuster aan, om minder afval te hebben. Werkgerelateerd ook meer digitaal materiaal voor deelnemers en minder papier.
https://www.ecosia.org/
http://www.knack.be/nieuws/planet-earth/20-originele-manieren-om-de-planeet-te-redden/article-normal-93017.html

Je hoeft natuurlijk niet naar Zuid-Afrika te reizen om je één te voelen met de natuur en tot rust te komen. Maar in ons drukke land, moet je misschien iets langer op zoek naar zo’n plek. Ondanks goede voornemens was het vanaf oktober weer ontzettend druk. Ik was ontgoocheld in mezelf. Bepaalde vormen van inefficiënt gedrag van anderen ergerden me mateloos, bovendien werd ik privé geconfronteerd met enorm manipulatief gedrag. Doe daar een sausje van vermoeidheid en leefdtijd bovenop et voilà midlife crisis gevoel.Na veel ergernis en waarom vragen, en dagen van demotivatie, heb ik terug energie gevonden. Door terug te gaan naar wat mij energie geeft: boswandelingen met ons gezin, 2 namiddagen met een vriendin, bijpraten, lachen, relativeren en shoppen (Zooo cliché, maar het hielp wel). De andere klik was een voornemen uit Zuid-Afrika weer voor ogen nemen : Gewoon elke dag zien wat er komt en je niet laten leiden door de agenda, maar de agenda terug in handen nemen. Me erbij neerleggen dat het druk is en elke dag opnieuw kijken wat haalbaar is.

Naast die band met de natuur, was er in Zuid-Afrika heel veel menselijke warmte te voelen in de ontmoetingen met mensen. Hoe verschillende mensen uit diverse achtergronden hun leven en dat van hun land willen verbeteren. Een bijzondere ontmoeting was die met Shaun en Carla Tomson, 2 schitterende mensen, mensen wiens leven je inspireert en door wie het begrip veerkracht een andere dimensie krijgt.
https://en.wikipedia.org/wiki/Shaun_Tomson
Ik wil dan ook afsluiten met een boodschap van Shaun voor 2019 :”Give an do something good and don’t expect anything in return.”
https://www.youtube.com/watch?v=ttG0M211SL0
2019 Wil ik jullie zeker nog interessante blogartikels geven, veerkracht staat alvast op het programma.

Zelf start ik het jaar met workshops over burn-out en assertief omgaan met telefonische agressie. Interesse, neem dan een kijkje op : www.opleidingsdag.be

Kijk mild terug op je eigen 2018 en neem een frisse start in 2019! Beste Wensen!

Inspiratie Zuid-Afrika Nelson Mandela

Foto: www.bernews.com

Foto: www.bernews.com

Zomer-inspiratie uit Zuid-Afrika, land rijk aan contrasten. De reis biedt meer dan 1 thema voor een blog. Een grote inspiratiebron voor Zuid-Afrikanen blijft Nelson Mandela of Madiba. Zijn leven, zijn houding, zijn speeches bieden inzicht, inspiratie en hoop.
In een geanimeerd gesprek met Zuid-Afrikanen kwam nog maar eens naar boven dat aan de toekomst werken inhoudt dat je het verleden kent en begrijpt.
Dat Nelson Mandela’s invloed verder reikt dan Zuid-Afrika bleek ook toen ik 2 dagen na thuiskomst op de scheurkalender een speech van hem vond. Of althans dat dacht ik…

“Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous? Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people won’t feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It’s not just in some of us; it’s in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.”
“Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn. Onze diepste angst is dat we een onmetelijke kracht bezitten. Het is ons licht, niet onze duisternis, die ons angst aanjaagt.
We vragen ons af : wie ben ik om briljant, fantastisch, talentvol, geweldig te zijn? Maar wie ben je om het niet te zijn? Je bent een kind van God. Door je kleiner voor te doen dan je bent, bewijs je de wereld geen dienst…
We zijn geboren om de glorie van God ins ons zichtbaar te maken. Die is niet in enkelen van ons, maar in iedereen.
En als we ons licht laten schijnen, geven we onbewust anderen toestemming om hetzelfde te doen.
Als we bevrijd zijn van onze angst, dan bevrijdt onze aanwezigheid automatisch ook anderen.”

Bij wat verder zoeken bleek het origineel (en de volledige tekst) niet van hem, nog maar eens een teken dat “fake” en “fact” zich snel verspreid. Anderzijds een teken dat als je wat verder zoekt/leest/kijkt je meer correcte informatie kan vinden.

http://skdesigns.com/internet/articles/quotes/williamson/our_deepest_fear/

https://www.firstpost.com/world/nelson-mandelas-five-most-memorable-speeches-1270759.html

Meer weten over het leven van Mandela :

https://www.history.com/topics/nelson-mandela

Ter gelegenheid van Madiba’s 100ste geboortedatum gaf Barack Obama een lezing in Zuid-Afrika, waar hij spreekt over verleden, heden en toekomst. De hele lezing is interessant, maar een kleine waarschuwing ze duurt wel…1u en 24 minuten.

https://www.youtube.com/watch?v=md_l4u-1vRQ

Foto: www.bernews.com

Foto: www.bernews.com

Moed bij examens

Velen hebben kinderen en studenten die volop aan het studeren zijn en naarmate de examens vorderen kan vermoeidheid, angst en stress nog toenemen. Dus deel ik graag met jullie een gedicht dat ik uit het hoofd kende. Houd moed bij examens.

Als je denkt, ik ben verslagen,
Is de nederlaag een feit.
Als je denkt ik zal niet versagen,
Win je op den duur de strijd.
Als je denkt ik kan het niet halen,
Is de tegenslag op til. Moedelozen gaan ten onder
Want het overslaan der schalen hangt
Vaak af van de wil
Als je denkt ik ben zwakker dan mijn
Grote concurrent,
Blijf je levenslang de stakker die je ongetwijfeld bent.
Denk je ik kan het en dan gaat het.
Iedereen vindt bij wilskracht baat.
Want in zaken wint de daad het
Van het nutteloos gepraat
Niet de Goliaths en de rijken tellen in een kamp voor zes,
Maar de fermen die niet wijken,
Hebben vroeg of laat succes !

Volhouden! De vakantie nadert en ook voor hen die moeten omgaan met tegenslagen, houd moed : “Ook dit gaat voorbij!”
Mijn beste vakantiewensen en in het najaar komen er nieuwe thema’s.

couragecouragecourage

Omgaan met emotie: vreugde

Moet er een blog zijn over vreugde? Ja , ja en JA.. Kinderen zouden tot 300 keer per dag lachen, als volwassene is dat al een lachmarathon. We halen amper 13 keer per dag. Dus hieronder een pleidooi voor een Start to Laugh and Spread the joy.

Wat is er eerst de lach (het gedrag) of het gevoel? Zoals in eerdere blogs vermeld, werkt gedrag in op emotie en emotie leidt tot gedrag. Dus je kan via beide manieren tot meer vreugde en lachen komen. Ik startte dit artikel op een baaldag, zware werkweek, slaaptekort en een vijfde telefoontje naar een klantendienst, nog een stapel werk, in een maand al geen date meer met mijn partner…. en als troost at ik die gigantische frangipane op (goodbye goede voornemens). Niet ideaal om aan een blog over vreugde te beginnen. Toch zit ik hier nu te glimlachen. Is er iets fundamenteel aan mijn situatie veranderd? Nee, maar ik heb de hulptroepen ingeroepen.
Bellen naar een vriendin, die me eerst haar rotweek vertelde, dus relativerend voor mij, en op het einde lachten we met elkaars miserie. Dit brengt me bij punt 1:

Stap 1 : Erken dat je nood hebt aan vreugde.
Lachen om jezelf en je situatie (met een vriend of collega). Dus eerst even tijd nemen om te herkennen en erkennen hoe je je voelt.
Hoe begin je eraan? Praat met iemand die je vertrouwt, iemand die je situatie zal herkennen en erkennen, waarvan je weet dat hij/zij zin voor relativering heeft en een algemene positieve kijk op wereld.
We voelen ons soms neerslachtig en eenzaam en voor je het weet wentel je je in zelfbeklag. STOP daar nu mee!
Anders ga je de richting uit van Brigitte Kaandorp :

Slecht moment om te bellen naar je baalmaatje? Upload je favoriete stand-up comedian of komedievideo. Michaël Mcintyre is zelf vader van 2 kinderen en kan met een fantastische mimiek, zin voor overdrijving, en met voldoende herkenbaarheid situaties schetsen. Voor mij altijd een opsteker.

Stap 2 : Kan je je perceptie/je focus bijsturen? De weg naar relativering.
De realiteit is er, dus dan komt het keuzemoment (bewust of onbewust). Meer vreugde komt voort uit een keuze, die van je focus. Je bent uniek en elk huisje heeft zijn kruisje. Dus focus op de absurditeit van de situatie, ga op zoek naar de herkenbaarheid bij een ander, kijk naar de imperfecties van je leven zonder oordeel maar met een lach. Vroeger kon ik me ergeren aan het gelach bij de koffietafel van een begrafenis, nu begrijp ik dat het een andere manier is om verdriet te verwerken, de pijn te verzachten en verbondenheid te creëren.

De serie “Taboe” toonde hoe humor en lachen in elke moeilijke situatie kan. Ook toonde het programma de sociale lijm en verbondheid die lachen creëert. Hoe samen lachen een andere uiting van vertrouwen kan zijn.

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/taboe/2018/taboe-s2018a9-compilatie/

Een ander mooi voorbeeld zijn de Cliniclowns. In de rol van clown kan je het meest gewone grappig maken, maar ook het absurde of tragische relativeren. Het zien van de rode clonwsneus is vaak voor kinderen al voldoende om te (glim)lachen.
Koester dat moment dat je lacht.

Stap 3 : Je gedrag. Eerst lachen en je dan beter voelen, kan dat? Ja.
Of je nu aan lachyoga begint, je favoriete mop herleest, een grappige film kijkt of zelfs gewoon glimlacht door een pen tussen je tanden te klemmen. Als je lacht, communiceer je ook met jezelf, met je eigen hersenen.
Zelfs kijken naar anderen die vrolijk zijn, laat ons lachen en geeft ons een goed gevoel.

Ik mis de puberale giechelbuien met mijn beste vriendin, de herinnering laat me nu ook nog glimlachen. De slappe lach of lachen tot de tranen over je wangen rollen. Je gaat volledig op in het moment en laat alle beslommeringen,angsten,… los. Dus als je streeft naar die 300 keer lachen per dag, dan dien je het kind in jezelf en de speelsheid opnieuw ruimte geven.

Wil je als team of organisatie op zoek naar de speelsheid, relativering en de sociale lijm van de lach, dan kan je tegenwoordig terecht bij Wash! : http://washsunnyside.be/
Op 2 mei kan je van die sociale clownerie proeven, met warmte aanbevolen.
Alle info op info@washsunnyside.be

Spread the Joy!

Omgaan met emoties: verdriet

Blog verdriet

Verdriet heeft de naam een negatieve emotie te zijn. We vinden het moeilijk om er mee om te gaan, zowel als we zelf verdrietig zijn maar evenzeer als anderen verdriet hebben. En thema’s die we moeilijk vinden, gaan we uit de weg. In deze blog wil ik verdriet toch wat van dat negatief imago afhelpen en je tips aanreiken om gezond met verdriet om te gaan.

De onsteker van verdriet is de perceptie van een verlies. Net zoals bij woede gaat het om de perceptie. Bij het verlies van een dierbare is dat het sterkst voelbaar, omdat we weten dat dit een definitief einde is. Maar je kan ook een verlies aan eigenwaarde voelen na een mislukking of het niet krijgen van die nieuwe job, dat is evenzeer een vorm van verlies.
Verdriet maakt dat we ons willen terugtrekken, weg van de wereld, onder een dekentje…Dat is ok en volledig normaal.

Bij verdriet bestaat het risico dat we het onderdrukken, verdringen of ervan wegvluchten. Net zoals alle andere primaire emoties keert zich dat je op termijn tegen je. Het gevoel keert ofwel nog sterker (en op het “verkeerde” moment terug) of je geraakt in een negatieve spiraal van het vluchtgedrag (eten, alcohol,drugs,…) of je raakt in een soort onverschillige toestand. Reden temeer dus om te kijken wat echt helpt bij verdriet. Wat kan je zelf doen?

Stap 1 : Erken dat je verdrietig bent. Ik hoor je denken herhaling…Inderdaad, net zoals de andere emoties is dat altijd het eerste. Soms willen we niet toegeven dat we verdrietig zijn, terwijl dat toch wel is wat we voelen. In tijden van happy facebook en instagram posts, niet gemakkelijk. Verdriet doet pijn, maar die pijn voelen en erkennen maakt ons menselijk.
Stap 2 : Kan je je perceptie bijsturen? Dit is vooral nuttig als je zelf ervaart dat je gevoel te sterk doorweegt en je het gevoel erkend hebt, maar het te lang of te heftig je gedrag beïnvloedt. Anders geformuleerd je rationele brein signaleert : “Ik wil hier uit en opnieuw naar de actie.” Zelf gebruik ik dit na een persoonlijjk of professioneel falen. Is dit enkel een verlies? Kan dit verlies me iets bijbrengen? Kan ik hier iets uit leren?
Ik probeer te benoemen waarom het als een verlies aanvoelt. Vaak biedt het inzien dat dit verlies me ook iets brengt, me troost.

Als kind keken we thuis (rond Kerst) vaak naar “The sound of music” en het is me altijd bijgebleven (wat wil je als je iets zo vaak ziet) :”Als God een venster sluit, doet hij ergens een raam open.”

We zien dat raam alleen niet altijd onmiddellijk.

Je wil je bij verdriet terugtrekken en net daarom is je gedachten en perceptie op papier zetten heel therapeutisch bij verdriet. Gewoon voor jezelf. Dit is al deels gedrag, dus op naar stap 3.

Stap 3 : Je gedrag. Als ik deelnemers in opleiding vraag naar het gedrag bij verdriet is het eerste antwoord altijd : wenen. Het algemene typische gedrag is : je terugtrekken. Wanneer we alleen zijn voelen/beleven we de pijn van het verdriet. Bij een ernstig verlies ervaren we dat zelfs fysiek. “Het voelde alsof mijn hart uit mijn borstkas getrokken werd.” We herinneren ons allemaal ons eerste liefdesverdriet, ik heb de dagboekpagina’s nog die bewijzen (en me eraan herinneren) hoe vreselijk het voelde. Met de jaren komt de ervaring en je hebt geleerd : verdriet verwerken heeft tijd nodig. Hoe erg die donkere tunnel ook lijkt, het wordt beter. Dus geef jezelf tijd om te verwerken, te voelen, te benoemen.

Wat nu met het wenen, onze tranen zijn een signaal naar anderen en tezelfdertijd zijn ze zelftroostend. Wat als de tranen niet komen en je wil wel huilen? Muziek : of je nu het lievelingsliedje van de ander beluistert of jouw melancholische favoriet.

Of bekijk een “tearjerker” film met zakdoeken bij de hand. Onderzoek naar huilen bij verdriet toont de positieve werking, zoals het artikel hieronder toont.

https://www.eoswetenschap.eu/psyche-brein/waarom-je-huilt-als-je-verdrietig-bent

Bij verdriet is er altijd een risico dat je in een negatieve spiraal terecht komt. Wil je dat vermijden, zorg dan goed voor jezelf en laat anderen je helpen. Je kan maar zolang in je pyjama of slobbertrui rondlopen…Neem een bad, ga wandelen en kijk naar je omgeving. Bij verdriet keren we naar binnen, dus stel opnieuw gedrag gericht op de buitenwereld. Mijn favoriete verwerkingsplaats : wandelen op de zeedijk.

Tenslotte nog een tip van Sven De Leijer. Hij verloor jong zijn vader en wanneer een gevoel van verdriet en gemis opkomt, kiest hij ervoor om terug te denken aan 2 positieve herinneringen met zijn vader.

De andere remedie voor verdriet is lachen en daar staan we in het volgende artikel bij stil : vreugde.

Tenslotte nog enkele links naar dé specialist in rouwverwerking :
https://www.youtube.com/watch?v=Rbfdl61cPO4

http://www.zapmagazine.be/dossier/verdriet/Pages/manukeirse.aspx