Inspiratie voor de zomer

De maand juli (en dus hopelijk ook de zomer) is in aantocht. Ook voor mij betekent dat lopende zaken afronden, vakantie, veeeel lezen en inspiratie opdoen voor het najaar maar ook gewoon voor het Leven (met grote L dus). De interessanste vondsten worden zeker nog met jullie gedeeld. Voorlopig wil ik onderstaand gedicht met jullie delen. Het is mij nog steeds niet helemaal duidelijk of het van Pablo Neruda is of van Martha Medeiros. Maar mij gaat het niet om de bron, maar het gevoel dat het bij me oproept.
Het hangt bij ons in de badkamer (in de italiaanse versie – met dank aan mijn italiaanse partner). Vooral ’s morgens,bij het tandpoetsen, herlees ik het en dan raakt het me iedere keer weer. Ik hoop dat het ook jou en jouw vakantie kan inspireren om nieuwe mensen te leren kennen en nieuwe ervaringen op te doen. Dus wat mij betreft, rust, ga op in het moment en ontdek…Misschien ook een moment om de nog niet gelezen blogs te lezen.
Een fijne warme zomer!

Langzaam sterft die een slaaf wordt van gewoonte,
die elke dag dezelfde route volgt,
die nooit van versnelling verandert,
die geen risico neemt en de kleur van zijn kleding wijzigt,
die zijn stem niet laat horen en niet ervaart.

Langzaam sterft hij die een passie vermijdt
degene die liever zwart op wit ziet
en de puntjes op de “i” in plaats van een flow van emoties,
het soort emotie die je ogen doet stralen en
die van een geeuw een glimlach maakt,
die je hart laten kloppen bij fouten en gevoelens.

Langzaam sterft hij die de dingen niet ééns ondersteboven haalt.
Die ongelukkig is op het werk,
die zekerheid niet voor onzekerheid durft te ruilen,
om zo een droom na te jagen.
Die niet tenminste 1 keer in zijn leven verstandig advies in de wind slaat.

Langzaam sterft hij die niet reist,
die niet leest,
die niet luistert naar muziek,
die geen gratie in zichzelf vindt.

Langzaam sterft hij die zijn eigenwaarde vernietigt,
die te trots is om hulp te vragen,
die dagen na elkaar onophopudelijk klaagt over zijn eigen pech
of over de onophoudelijke regen.

Langzaam sterft hij die een project opgeeft nog voor hij begint,
die nalaat vragen te stellen over onderwerpen die hij niet kent,
hij die niet reageert wanneer hij het iets niet weet.

Laat ons proberen om de Dood in kleine doses te vermijden,
Onszelf er altijd aan te herinneren dat leven een veel grotere inspanning vereist dan gewoon ademenen.
Alleen vurig geduld leidt tot de verwezenlijking van een
schitterend geluk.

https://www.youtube.com/watch?v=G6V7t5VByuY