Categoriearchief: Samenwerking

Trainen met acteur, waarom het loont.

Wanneer de doelstellingen voor een opleiding besproken worden, hoor ik vaak: “Het moet (snel) in de praktijk toepasbaar zijn.” Dus voorzie ik oefenmomenten en rollenspelen, leren gebeurt ten slotte voor 70% uit ervaring. Mijn enthousiasme hierover wordt zelden met de deelnemers gedeeld. Wanneer ik dan vermeld dat er een trainingsacteur komt, wordt het rollenspel nog meer gezien als een “toneelstukje” dat niets met de realiteit te maken heeft.
Wanneer trainingsacteurs echter ingezet worden om de bedrijfsrealiteit met humor en herkenbaarheid uit te beelden als intro of afsluiter bij thema’s als veiligheid,diversiteit, verandering,…dan is er wel veel enthousiasme voor de herkenbaarheid en de humor. Bovendien is het veiliger voor de deelnemers, het gaat over de collega’s – “ik doe zo niet….”. Omdat ik echt geloof in werken met een acteur, wil ik in deze Blog Wim Decorte van 12act aan het woord laten over zijn vak en de meerwaarde.

Hallo, mijn naam is Wim Decorte en ik ben trainingsacteur, dat is wat ik ganse dagen doe.
Laat me wat uitleg geven zoals bij het begin van een opleiding.
Ik ben vandaag jullie speelbal of het liefst vergelijk ik het nog met een flight-simulator waar piloten jaarlijks inkruipen, zonder het risico dat ze kunnen crashen. Dat is vanmiddag dan ook de bedoeling dat jullie allerlei lastige situaties kunnen oefenen, zonder het risico dat er slechte gevoelens blijven hangen. Wees gerust, zolang je binnen het wettelijke blijft (maw als het niet fysiek wordt) kan je mij geen schade toebrengen, mijn personages blijven hier en neem ik niet mee naar huis. Ik weet trouwens nog niet wat ik zal spelen, want jullie mogen mijn vliegprogramma’s programmeren. Ik speel waar jullie over willen leren. Geen paniek, als je geen inspiratie hebt, dan verzin ik wel iets voor jou, maar dat is niet altijd een cadeau 😉

Er komt al eens reactie bij deze intro.
Deelnemer: Ik wil geen rollenspel doen.
Acteur: Allee, dat is tof. Ik kom speciaal uit Gent naar hier en jij zegt me dat het niet nodig is.
D: Nee dat zeg ik niet, maar ìk doe geen rollenspel
A: En je collega’s wel… dat is ook niet tof.
D: Kan zijn, maar ik doe geen rollenspel
(3x herhaling van de boodschap = instant replay)
A: Hoe komt het dat jij dat niet niet wil ?
D: Slechte ervaring mee…
A: Hoezo ?
D: Jij weet wat je gaat zeggen en kan ons altijd ‘blok’ zetten !
A: Oei, dat zou inderdaad niet tof zijn.
D: Ja, het is zo, want ik heb het al eens meegemaakt.
A: Ik vermoed dat mijn collega je weinig leerkansen gaf. Het is inderdaad niet de bedoeling om te ‘winnen’ of je ‘blok’ te zetten. Het is geen wedstrijd en het lijkt mij weinig leerzaam.
(Luisteren – Erkennen – Oplossen)
A: Ziezo, beste mensen (gericht naar gans de groep), het eerste rollenspel zit erop. We zagen een mooie instant replay (kalm en vriendelijk herhalen) en ik probeerde de LEO-techniek, die jullie deze morgen leerden.

Niet iedereen (eufemisme) kijkt uit naar het rollenspel en passen kan. Bovenstaand, vrij vertaalde voorbeeld is van het zeldzame kaliber. Al is weerstand, aarzeling, verantwoording een veel voorkomend gegeven. Elke trainingsacteur heeft zo zijn eigen ‘trucjes’ om ermee om te gaan, en meestal gaan we preventief er mee aan de slag.
Uiteraard hebben we begrip dat het in de realiteit soms gemakkelijker is, en dat zo’n rollenspel niet echt is. Waarom zouden we dit ontkrachten, we hebben tenslotte maar één doel: jullie job makkelijker maken. Het leerproces van de deelnemers is en blijft de ultieme focus van de trainer en de trainingsacteur, die het hulpmiddel van dienst is.

Na toelichting, bevraging en voorbereiding, verzeilen we dan in een aparte realiteit waar gedrag de bovenhand neemt, en waar we als bij wonder een echtheid ervaren die door iedereen wordt beleefd. Hier en daar nog een sputtering van verantwoording na een ‘lastig’ rollenspel, maar voornamelijk een gezamenlijke queeste die zich nestelt: hoe pakken we die aan, wat zouden we kunnen…, kunnen we niet…, en als we nu eens … De trein is vertrokken en het hulpmiddel glundert. Jawel, na zestien jaar, word ik nog steeds warm van het enthousiasme waarmee een groep of een individu reageert. Na zestien jaar word ik nog steeds verrast door wendingen, invallen, ideeën en de wil om te leren, de wil om de wetenschap (die geen exacte is) communicatie te leren doorgronden, te verleggen, te verrijken.

En na de oefening?
“Ken jij hem misschien ?” – “Nee”
“Amai, zo is hij, hoe weet jij dat ?” – “Omdat jij me dat hebt verteld”
“Ja, zij zegt dat ook altijd” – “Dat vermoedde ik”

Ik “glinster”, wie krijgt op z’n werk zoveel complimenten. Mij hoor je niet klagen.

logo12act
Tot gauw,
Wim

https://www.facebook.com/search/top/?q=12act

Perfectionisme: Geraak je er ooit vanaf?

“You CAN have it all, it just won’t be perfect” Rosabeth Moss Kanter

De eerste vraag is misschien, wil je er wel vanaf? Want misschien heb je dankzij je perfectionisme wel die promotie binnengehaald of word je op andere manieren ervoor beloond (bevestiging van anderen, het gevoel alles onder controle te hebben,…). Bij de voorbereiding van deze blog verdiepte ik me nog wat meer in de materie, er is namelijk al heel wat gezegd en geschreven over het thema. Met als gevolg teveel info, teveel keuze en prestatiedruk….help, ik wil de perfecte blog schrijven om van perfectionisme af te geraken. Laat me dan maar starten met de basiselementen en mijn eigen ervaring. Wellicht heb ik voldoende stof voor een vervolgartikel.
Vooral in mijn opleidingen assertiviteit en time management praten we over perfectionisme en de negatieve gevolgen ervan. Deelnemers met een groot streven naar “de Perfectie” en het gevoel dat hun werk aan de perfecte norm moet voldoen, gaan vaak met me in discussie. “Ik wil gewoon kwaliteit leveren.”,”Mijn job vereist perfectionisme.” ”Ik ben niet perfectionistisch, de anderen zijn gewoon nonchalant.” Herkenbaar?
Perfectionisme is niet hetzelfde als kwalitatief werk afleveren. Hoe weet je of je last hebt van perfectionisme :

  • Je voelt een enorme druk om “je taak” steeds te herwerken/verbeteren.
  • Je steekt enorm veel tijd in herlezen/herwerken.
  • Je haat de uitdrukking “goed genoeg”.
  • Wanneer je een fout/vergissing hebt begaan, tast dit je zelfvertrouwen en zelfbeeld aan.
  • Wanneer je een fout gemaakt hebt, focus je op die fout niet op de positieve zaken die er ook zijn.
  • Er bestaan geen details, alles is even belangrijk.
  • Je bent ontzettend streng voor jezelf.
  • Je ziet onmiddellijk de fout in het werk van anderen en wijst hen daarop.
  • Je kan heel moeilijk loslaten en delegeren (want niemand doet het exact op jouw manier).
  • Je hebt een vast schema/proces om iets te doen.Als je er van afwijkt/moet van afwijken. creëert dat een enorme stress.

Hier focus ik vooral op werkgerelateerd perfectionisme, maar er zijn natuurlijk diverse domeinen van perfectionisme (werk,huishouden,uiterlijk, schoolprestaties, sport,…).
Hoe vind je nu de juiste balans? Tussen kwaliteit en oog voor prioriteiten. Tussen het bewaren/verkrijgen van een positief zelfbeeld en bevestiging van anderen.
Volgens Brené Brown (Boeken: De moed der imperfectie. De kracht van kwetsbaarheid.) is perfectionisme nauw verbonden met angst en schaamte. Als je van je perfectionisme wil af geraken, dan vereist dat meer dan alleen maar leren focussen op prioriteiten. Het vraagt een nieuwe kijk op jezelf en het overwinnen van angst en schaamte. De moed om die sprong te wagen kan je alleen voelen door te springen.

Zie je al onder ogen wat perfectionisme je kost ?
Kosten bekijken.
Dit gaat gewoon over tijd, maar voor mij ontneemt het je vooral het werkelijk genieten van succes en verder kunnen groeien. Dus hierbij een rigoureus te volgen stappenplan (grapje) of beter enkele tips en inzichten om er vanaf te geraken :
Stap 1: Kijk naar wat je al hebt bereikt (hier en nu) in plaats van wat je nog allemaal wil/moet. Stop de vergelijking met anderen en hoe het van buitenuit of op facebook lijkt. Hier werk ik ook nog aan.

Stap 2 : Vier je successen! Vier ze met de mensen die er werkelijk toe doen. Bevestiging van velen is leuk, maar jij weet wie er echt toe doet. Eén van mijn absolute favorieten.

Stap 3 : Stel een duidelijke deadline, wanneer moet een taak af zijn. Bepaal hoeveel tijd je er wil (niet moet) in steken.

Stap 4 : Progressie is niet perfectie. Het is gezond te willen groeien en blijven groeien. Bij deze stap hoort dat je weet dat je fouten zal maken. Ik geef het ook niet graag toe, maar mijn mislukkingen waren wel een leerschool.

Stap 5 : Fouten maken betekent niet dat je dom bent, dat het je niet zal lukken. Het betekent gewoon dat je nog te leren hebt.
Natuurlijk is het geen leuk gevoel als het niet dadelijk perfect is en je wat onhandig bent. Mijn zoon heeft net zonder wieltjes leren fietsen en naast de angst om te vallen, was er ook duidelijk het gevoel van “ik kan dit niet zo goed” en “anderen kunnen dit wel” Het heeft hem moed gekost en mij geduld, maar nu is hij oo zo fier en vraagt : “Mama, wanneer gaan we weer fietsen?”

Stap 6 : Soms ontstaan de leukste dingen per vergissing. Nog nooit zo een origineel recept gecreëerd? Of in de bedrijfswereld Post-its, met mislukte lijm…

Stap 7 : Laat het los! Zing maar uit volle borst mee…Laat je angst, schaamte en schuldgevoel los.Kijk of je uit je fout/vergissing kunt leren en misschien kunnen anderen er ook uit leren. Let it go and move on…En laat ook echt los : leer delegeren!

http://brenebrown.com/about/

Leer jongens en meisjes moed:

” target=”_blank”>

Let it go :https://www.youtube.com/watch?v=L0MK7qz13bU

Help, mijn medewerker is introvert!

Hoe coach ik een introverte medeweker?

Onlangs stelde een leidinggevende me deze vraag. Vanuit “beroepsmisvorming” vroeg ik onmiddellijk wat zij verstond onder introverte medewerker.
De medewerker bleek liever alleen te werken, was eerder zwijgzaam in vergaderingen en ook heel onzeker en gevoelig aan kritiek. De leidinggevende wou meer opdrachten aan deze medewerker delegeren, maar wist niet goed hoe dit aan te pakken. Voornamelijk de overname van onderhandelings-
gesprekken baarde haar zorgen.
Bij elke vorm van delegeren is het belangrijk dat de medewerker competent is in de materie en gemotiveerd. Hij kan het en hij wil het. In dit concreet voorbeeld was er beslist nog nood aan coaching. Toch vond ik het ook van belang om de verantwoordelijke erop te wijzen dat delegeren niet gaat over hoe een doel bereikt dient te worden. De medewerker kan op zijn eigen manier en via een eigen stijl de doelstellingen halen.

Bron:http://blog.readytomanage.com/coaching-introverts/

Bron:http://blog.readytomanage.com/coaching-introverts/

Hoe kan je als coach en/of verantwoordelijke best een introvert persoon benaderen ?
Alvast niet zoals de foto hiernaast. Zoals bij elke coaching: bepaal eerst duidelijk de doelstellingen, word het eens over een werkwijze en aanpak.

Eens deze elementen duidelijk zijn kan je onderstaande checklist hanteren:

  • Laat jouw introverte coachee het eerste gesprek voorbereiden (schriftelijk). Dat helpt hem en in het eerste gesprek geeft het een leidraad.
  • Zoek wat de comfortzone is en hoe je naar een strech-zone kan gaan – net een beetje strechen, en verder reiken.
  • Laat in het gesprek voldoende tijd (stilte) om de gevoelens en gedachten te laten verwoorden.
  • Zorg voor een rustige, ongestoorde omgeving (ook bij coaching extraverten nuttig).
  • Luister aandachtig, neem nota en herformuleer regelmatig.
  • Behandel elk thema/vraag volledig voor je overgaat naar een volgende (structuur en diepte!).
  • Laat toe dat er over details gepraat wordt.
  • Voorzie tussen de sessies huiswerk en geef studiewerk/literatuur mee.

In de concreet aangehaalde case wou de leidinggevende de medewerker stimuleren om actiever deel te nemen aan vergaderingen en op termijn onderhandelingen leiden.

Voor de vergadering zou ik volgende tips meegeven:

  • Noteer sleutelwoorden  (binnen leesbereik). Sleutelwoorden geen blad vol details!
  • Een bijkomende goede strategie is het verloop en het gedrag in de vergadering anticiperen. Het boek van W.Van Craen : Lessen in Levenskunst. bevat diverse technieken om je gedachten positief te sturen.
  • Zorg dat je als eerste in de vergaderzaal bent (op je gemak geraken, je territorium creëren).
  • Geef de introverte medewerker de kans om zijn vergadering goed voor te bereiden en debrieftijd na de vergadering.
  • Tenslotte, zoals in elk leerproces : oefenen, oefenen,oefenen. Of zoals Amy Cuddy het in haar TED Talk verwoordt; “Fake it, till you become it.” Schitterende tips voor je non-verbale communicatie als je onzeker bent.
    https://www.ted.com/talks/amy_cuddy_your_body_language_shapes_who_you_are?language=en

Hieronder nog een site met diverse tips om  sociale vaardigheden te verhogen:
http://www.inc.com/geoffrey-james/7-short-videos-that-hone-your-social-skills-first-90-days.html
Op de site van http://www.desuccesvolleintrovert.nl/ben-je-introvert-of-extravert/ kan je aftoetsen of jij en je medewerker eerder introvert of extravert zijn.
Wil je meer persoonlijk advies, dan kan je me contacteren via ons contactformulier.
Well, you are good to go… Succes!

Waardengericht coachen

Ivan: “Het was een toepasbare, praktische en leerrijke ervaring”

Ivan is Marketing en Sales Manager in een bedrijf in de pharmaceutische sector. Een bedrijf met duidelijke waarden. Tijdens het evaluatiegesprek worden werkpunten bepaald op het vlak van Authenticiteit en Time-en Selfmanagement.In dit kader werd beroep gedaan op Kape Management voor een coaching.

Na het intake gesprek werden de doelen verder gespecifieerd : Authentiek zijn en overkomen (denken,voelen en doen op 1 lijn), Bepalen van prioriteiten en dit vertalen naar acties en beslissingen (dringend/belangrijk, plannning,leiden team).

Tijdens deze coaching werken we op diverse domeinen :

  • Bewustwording en inzicht van eigen denkprocessen en gedrag, kernkwaliteiten en valkuilen.
  • Bepalen actiepunten per sessie : hoe concreter, hoe beter.
  • Analyse & feedback van de coach en coachee op basis van ervaringen
  • Voorbereiden van nieuwe (stresserende) situaties.

Op het einde van de reeks is er een nabespreking met Ivan, de CEO en de coach. Hierin gebeurt de terugkoppeling: positieve punten en evolutie, aandachts- en werkpunten.

De coaching en evolutie is positief, in onderling overleg wordt beslist om een follow-up van een 5-tal sessies te doen, meer gespreid in de tijd dan de eerste reeks. Dit om het leerproces verder te ondersteunen en te verdiepen en anderzijds om nieuwe uitdagingen in de job te integreren in de nieuwe sessies.

Bij de defintieve afsluiting zijn alle betrokkenen tevreden met het resultaat.De resultaatgebieden zijn bepaald en prioriteiten binnen de functie verduidelijkt. Op het vlak van Authenticiteit en communicatie zijn diverse acties gerealiseerd. Tenslotte creëerden we een rode draad voor de coachinggesprekken met medewerkers.

De werkpunten zijn geassimileerd in het dagelijks functioneren en de verdere interne ondersteuning bepaald.