Categoriearchief: Inspiratie

Inspiratie uit Japan

Met 127 miljoen inwoners zijn ze in Japan en een bezoek van 3 weken is amper genoeg voor een eerste kennismaking. Mix van hoogstaande technologie, lawaaiierige gamezalen en eeuwenoude tradities. Diverse elementen, met meer dan genoeg inspiratie uit Japan. 3 Weken van Tokyo naar Nara, dan naar Kyoto en terug naar Tokyo en Nikko. Het smaakt naar meer, alleen niet bij 34 graden en een vochtigheidsgraad van 85 %. Reizen laat je de wereld ontdekken maar ook jezelf en je eigen cultuur. Wat heeft me nu het meest geraakt?

4 Inzichten uit Japan :

1.Openheid, Eenvoud en pracht tegelijk van de tempels, en vooral de tuinen.

ZEN GARDEN

TEMPLE AND GARDEN

Perfecte voorbeelden van integratie van ideeën uit Shintoïsme en boedhisme. Ik hoorde gidsen vertellen over de openheid van Japan op religieus vlak, het leek me iets te simplistisch voorgesteld.Toch slaagden ze erin diverse element te integreren.

De tempels stralen voor mij, eenvoud en pracht, rust en feestvieren, tegelijk uit. Temidden van drukke straten zijn er die oases van rust en inspiratie te vinden.

2.De rustige manier van elkaar benaderen, volgens een hoffelijk, respectvol stramien maar toch met hartelijkheid.

Stereotiep wordt er vaak over de afstandelijkheid gepraat en het gebrek aan tonen van emotie. Misschien is dat zo benoemd vanuit onze westerse cultuur. Ik heb die gedragsregels ervaren in de omgang, als respectvol met toch een warme toon en een vriendelijk oogcontact.Na enkele dagen neem je non-verbaal gedrag over, je zegt niet gewoon bedankt, je buigt ook even.

3.De nadruk op hoffelijkheid.

Vanuit de redenering – je bent niet alleen- je acties, gedrag beïnvloedt anderen en de vaak ook hoffelijke vraag om daar rekening mee te houden. Hofstede koppelde dit aan de aandacht voor het collectief, waar wij meer aandacht hebben voor het individu. WAITING FOR THE SUBWAYIk vond het alvast positief, vooral omdat ik me erger aan de tendens, om (op sociale media) vrij respectloos de individuele mening en gevoelens te uiten.
Anderzijds is me ook duidelijk geworden, wat een ongeloofelijk voorrecht we hebben in Europa. We zijn meermaals aangesproken op wat een geluk we hebben, met name : zoveel vakantie en vrije tijd en gewoon individuele vrijheid. Tijd om van ’t leven te genieten en de wereld te ontdekken, vrijheid om je leven te leiden naar je persoonlijk aanvoelen.

Bovendien hadden we een heel interessante kennismaking met een lerares, die duidelijk extraverte trekjes vertoonde en die het de best  moeilijk had in een cultuur die rust,stilte en gereserveerdheid vooropstelt. Waar spontane (luide) uitingen van emotie negatief bekeken worden.

4. Je houdt de publieke ruimte proper.

De afwezigheid van afval en vuilbakken op straat. Heb je afval dan neem je dat mee in een zakje en gooit het thuis weg. Zelfs bij een groot festival (Gion Matsuri) is de grond proper. Dan staan er wel op elke straathoek ploegen die vriendelijk je afval aannemen en sorteren van PMD tot eetstokjes. Op de wei van Werchter (en andere festivals) kunnen we daar nog iets van leren.
Natuurlijk past dit in een attitude en gedrag dat al van kleinsaf aan, gestimuleerd wordt. Waar je in het straatbeeld steeds vriendelijk herinnerd wordt aan wat er van je verwacht wordt.
SIGNS

Na 3 weken Japan, leek Zaventem me oorverdovend en druk (ondanks het feit dat wij met veel minder zijn), dus ik raad het iedereen aan om dit land en zijn mensen te ontdekken.

Zie je op tegen de reis, laat je dan misschien al inspireren door literatuur, you tube en deze inspiratie uit de Nanzen-ji tempel :
Do not let past troubles catch in your mind, nor future fears.
Live in this moment, this place, in pure mind without regret and each day will be a good life.”
From the teachings of Daimin.


Wekt anime je interesse, dan is er TheAn1meMan op youtube.

Ben je geïnteresseerd in Hofstedes culturele dimensies dan vind je meer info op :
https://en.wikipedia.org/wiki/Hofstede%27s_cultural_dimensions_theory

Is je vakantie al achter de rug? Tijd om de volgende te plannen.Read, travel and learn!

Vakantie in zicht: je mails de baas!

Vakantie in zicht, maar vakantie in een digitaal tijdperk?
mails vakantie Nu hoor ik mensen tijdens opleidingen tijdsbeheer, steeds weer zeggen dat ze op vakantie hun mails lezen. Is dit dan vakantie in het digitale tijdperk? Volgens mij kan je mails de baas blijven, enkele inzichten en tips.
Ik ben een dino, want ik heb nog net de periode meegemaakt waar vakantie nog betekende : Druk doorwerken tot je vertrek, maar dan ook echt even weg. Geen mails tijdens je verlof en geen berg mails bij terugkomst.Geen facebook of Linkedin.

Het digitale tijdperk laat ons toe om altijd en overal “connected” te zijn. Het excuus van vroeger, ik heb dat document niet bij de hand, is in enkele seconden opgelost. Overal toegang tot alle informatie zorgt tegelijk voor die overload en een gevoel van controleverlies.
Ik volgde de Digital Day ingericht door Fopas. Waar me nog maar eens duidelijk werd dat de digitale veranderingen aan een razend tempo vooruitgaan en dat dit ontzettend veel uitdagingen voor ons werk en ons leven met zich meebrengt. Voor mij was de dag een bevestiging van de eeuwenoude Griekse wijsheid : Panta Rhei. De enige constante is verandering! Als de Grieken het al zeiden….Ik zei toch, ik ben een dino.
Er is een verschuiving bezig die leidt tot het Nieuwe Werken, nieuwe vormen van dienstverlening, meer flexibiliteit, meer mogelijkheden, meer informatie die toegankelijk is,maar ook meer verantwoordelijkheid bij het individu,,…
De belangrijkste inzichten van de dag op een rijtje : http://www.observo.be/digitale-transformatie-en-jobevolutie/

Wat nu met je mails  en je digitale beschikbaarheid? Mijn tips :

1.Ga bewust “offline”, minimum 3 dagen – je oude mensen brein heeft tijd nodig om de belangrijkste verbinding te maken, namelijk die met jezelf en het hier en nu.
Maximum offline…zelf te bepalen
Je mag natuurlijk online om op vakantie je weg te zoeken of dat leuke restaurantje, maar weersta de verleiding om toch snel even je mail te controleren. Moet je ergens wachten? Ik ben zeker dat er genoeg alternatieven zijn, kijk even rond (en niet op je scherm).

2.Verwittig klanten, collega’s van je afwezigheid, zeker 2 weken op voorhand.

3.Als je een back-up hebt, bezorg die tijdig alle info.

4.Zet je “out of office” al een halve dag eerder op, voor je werkelijke vertrek. Stel in die tijd al een paar regels en filters in om de binnenkomende mails te sorteren/groeperen/door te sturen.

5.Blijf een dag langer, na je vakantie “out of office” en behandel je mails, verstuur echter je antwoorden pas op het einde van die dag.

6.Kan je het toch niet laten om je mails in je vakantie te lezen, behandel dan de mails die je direct kan verwijderen of archiveren. Als er werkelijk een dringende en belangrijke bij is (alhoewel me dat echt zou verwonderen- gezien mijn tweede punt), stuur hem door naar een back-up of maak dat je dit in 1 keer kan afhandelen/oplossen. Lukt dit niet, stel dan voor om direct na je verlof contact op te nemen.

Slaag ik zelf erin mails de baas te blijven? Niet altijd even goed, maar ik ga wel heel bewust met mijn mails om en ik geloof in het creëren van goede gewoontes. De meeste klanten hebben hier begrip voor en in de zomer trouwens zelf ook vaak vakantie.

Bovendien geloof ik in het maken van connecties, digitaal en persoonlijk. Ik daag je dan ook uit om dit deze zomer te doen. Ik ga op ontdekking in Japan en deel graag met jullie de nieuwe (digitale) inzichten.
Dus in juli even geen blogartikel, maar als je het hele e-mail gebeuren deze zomer met een lach wil bekijken, bekijk James Veitch zijn originele aanpak eens. Een (glim)lach verzekerd!

https://www.ted.com/talks/james_veitch_this_is_what_happens_when_you_reply_to_spam_email

Moederdag: wat een kind je leert

Het is al weer moederdag. Mama’s ontvangen bloemen, knutselwerkjes, kaartjes en misschien ook wel ontbijt op bed. Zelf vind ik het een fijne dag, ik sta graag even stil bij wat “mama zijn” me leerde. Starten we met een heel nieuwe defintie van de term moe…of is dat te negatief? Maar wel waar. Nu dat chronisch slaapgebrek leerde me toen dat het cruciaal is om je lichamelijke grenzen te bewaken en ik weet nu als ervaringsdeskundige dat slaapgebrek je meest primaire emoties zoals woede, verdriet en angst veel sneller laat bovenkomen. Dus wil je beter functioneren, je beter in je vel voelen, is de oplossing simpel en moeilijk tegelijk : voldoende slapen en desnoods geen leuk boek, film,of gezellige babbel.En niet te kritisch voor jezelf zijn, je zal echt wel opnieuw die leuke dingen doen en terug “normaal” functioneren.
Trouwens wat voor jou geldt, geldt dubbel voor je kind. Slaapgebrek (en honger) is vragen om problemen.

Het is een fase. De peuterpuberteit, de puberteit en alles daar tussenin. Keep calm and know it passes. Natuurlijk ben je ermee bezig, stop je energie in “opvoeden” en vraag je je af, heeft het überhaupt effect wat ik doe. Wel sommige fases moeten jij en je kind door, de fases kennen en begrijpen helpt al.

Herhaling werkt. Enkele weken geleden stond ik versteld, mijn zoon begon vrijwillig op te ruimen met de mededeling : “Ik ruim de woonkamer op, want straks hebben we bezoek.” Dus blijven volhouden.

Wat je zegt is belangrijk, wat je doet nog meer. Je mag nog zoveel herhalen en zeggen, kinderen houden je een spiegel voor. Best wel confronterend en een reden te meer om dat goede voorbeeld te zijn. Maar ook een reden om te tonen dat mensen niet perfect zijn en zelfs het beste voorbeeld ook eens in de fout kan gaan.

Het is een constante evenwichtsoefening tussen beschermen en loslaten. Je wil je kind helpen, beschermen, maar tegelijk wil je het voorbereiden op het leven. Dus hem af en toe dingen laten proberen, omgaan met frustratie en ruimte geven. Vaak merk ik dat papa’s daar beter in zijn:”Laat hem maar even doen.”

Je herkent jezelf. Plots zie je een karaktertrek en weet je: dat ben ik. Je kind is uniek, toch zie je plots die spiegel.Dat kan best confronterend zijn, maar ook goed om jezelf beter te begrijpen.

Je bent niet in alles goed en dat hoeft niet! Koken ok, voorlezen ok, lego bouwen ok, knutselen NIET ok. De perfecte mama bestaat niet, wel een mama die blijft bijleren samen met haar kind(eren). En er bestaan leuke blogs om je te helpen :

https://ellemilla.be/
http://www.vernejasper.com/

Meer empathie voor anderen, elke mama maakt wel momenten mee waar kroost zich alles behalve voorbeeldig gedraagt (ondanks je inspanningen).

Tenslotte wat een kind je leert : er is altijd tijd voor een beetje fun, om te spelen, om op Happy door de woonkamer te dansen!
Dus aan alle mama’s (en papa’s) geniet van je dagje en alle andere dagen van het jaar!
Here’s a pep talk for you :
https://www.youtube.com/watch?v=l-gQLqv9f4o

Be the change you want to see

Nog even en het is alweer 2017, tijd voor jaaroverzichten en feesten.Zelf kijk ik met gemengde gevoelens terug op dit jaar. Het was vooral een jaar met veel emotie, angst en woede lijken de wereldagenda te bepalen.

Daar ik enorm geloof in de uitdrukking be the change you want to see in the world (Ghandi) en deze blog voor mij één manier is om dit te bereiken, heb ik besloten deze eindejaarsblog positief te maken. Onze wereld is complex, onzeker en globaal maar vanuit een ander oogpunt betekent dit ook dat ze vol opportuniteiten is tot samenwerking, dat des te meer creativiteit en openheid noodzakelijk is. Natuurlijk zijn we af en toe bang en we mogen ook boos zijn, alleen kunnen we onze acties niet laten leiden door deze (primaire) emoties. Kijk gewoon naar je eigen leven, welke beslissingen nam je (niet) uit angst of welke schade heb je aangericht uit boosheid?
Maar goed na deze bezinnende vragen, wat hoop ik dan dat je kan inspireren? Te beginnen met de fragmenten hieronder. Veranderingen met een vleugje creativiteit, positiviteit en fun maken veel mogelijk.Oordeel niet voor je een volledig beeld hebt, mensen en situaties zijn meer dan onliners en slogans.

Met dank aan Cyriel Kortleven : www.cyrielkortleven.com

Bovendien mag je je aan interessante artikels verwachten, Van handvaten voor een multitaskende levensstijl tot hoe omgaan met je (eigen) woede. Dus blijf ons volgen, wil je zeker geen artikel missen, contacteer ons dan voor de mailinglijst.
Tenslotte is het afscheid nemen van 2016 ook een moment om te vieren. Life is too short not to enjoy it! Ik wens jullie veel warmte,moed en inspiratie voor 2017!

En nog een flashback als hommage aan Prince.Party like it’s 1999

https://www.youtube.com/watch?v=cYrUW68kggg&list=PLqbCUUGFpeDE_KAwYfA6XMg7dWLJcjsi_

Inspiratie voor de zomer

De maand juli (en dus hopelijk ook de zomer) is in aantocht. Ook voor mij betekent dat lopende zaken afronden, vakantie, veeeel lezen en inspiratie opdoen voor het najaar maar ook gewoon voor het Leven (met grote L dus). De interessanste vondsten worden zeker nog met jullie gedeeld. Voorlopig wil ik onderstaand gedicht met jullie delen. Het is mij nog steeds niet helemaal duidelijk of het van Pablo Neruda is of van Martha Medeiros. Maar mij gaat het niet om de bron, maar het gevoel dat het bij me oproept.
Het hangt bij ons in de badkamer (in de italiaanse versie – met dank aan mijn italiaanse partner). Vooral ’s morgens,bij het tandpoetsen, herlees ik het en dan raakt het me iedere keer weer. Ik hoop dat het ook jou en jouw vakantie kan inspireren om nieuwe mensen te leren kennen en nieuwe ervaringen op te doen. Dus wat mij betreft, rust, ga op in het moment en ontdek…Misschien ook een moment om de nog niet gelezen blogs te lezen.
Een fijne warme zomer!

Langzaam sterft die een slaaf wordt van gewoonte,
die elke dag dezelfde route volgt,
die nooit van versnelling verandert,
die geen risico neemt en de kleur van zijn kleding wijzigt,
die zijn stem niet laat horen en niet ervaart.

Langzaam sterft hij die een passie vermijdt
degene die liever zwart op wit ziet
en de puntjes op de “i” in plaats van een flow van emoties,
het soort emotie die je ogen doet stralen en
die van een geeuw een glimlach maakt,
die je hart laten kloppen bij fouten en gevoelens.

Langzaam sterft hij die de dingen niet ééns ondersteboven haalt.
Die ongelukkig is op het werk,
die zekerheid niet voor onzekerheid durft te ruilen,
om zo een droom na te jagen.
Die niet tenminste 1 keer in zijn leven verstandig advies in de wind slaat.

Langzaam sterft hij die niet reist,
die niet leest,
die niet luistert naar muziek,
die geen gratie in zichzelf vindt.

Langzaam sterft hij die zijn eigenwaarde vernietigt,
die te trots is om hulp te vragen,
die dagen na elkaar onophopudelijk klaagt over zijn eigen pech
of over de onophoudelijke regen.

Langzaam sterft hij die een project opgeeft nog voor hij begint,
die nalaat vragen te stellen over onderwerpen die hij niet kent,
hij die niet reageert wanneer hij het iets niet weet.

Laat ons proberen om de Dood in kleine doses te vermijden,
Onszelf er altijd aan te herinneren dat leven een veel grotere inspanning vereist dan gewoon ademenen.
Alleen vurig geduld leidt tot de verwezenlijking van een
schitterend geluk.

https://www.youtube.com/watch?v=G6V7t5VByuY